Şirketimizde kutuya "Mustafa'nın iznini gir" yazıyorsunuz. Sistem izni buluyor, hesaplıyor, işliyor. Mustafa gerçek, izni de gerçek. Kimse bu işlemi karar olarak görmüyor. Ama aynı akış günde binlerce kez tekrarlanınca insanın rolü değişiyor: Geriye ekrandaki onay düğmesine basan bir refleks kalıyor. Son yılların en rahatlatıcı cümlesini ben de sık sık kuruyorum: "Yapay zeka ür...
Giriş yap veya
ücretsiz üye ol, okumaya devam et